بزرگ شدن مثل شایعه در روستا:
تحقیقات نشون داده که شایعهها در جوامع کوچک مثل روستا تا ۷۰٪ محتواشون رو بعد از سه بار بازگو کردن تغییر میدن. این دقیقاً همون فرآیندیه که هویت ما در بزرگسالی طی میکنه: دیگران مدام ما رو بازتعریف میکنن، تا جایی که خودمون هم نسخهٔ اصلی رو گم میکنیم. سوال اینجاست: آیا اصلاً نسخهٔ اصلیای وجود داشت؟
راهکار:
این استعاره رو میشه بُرد توی روانشناسی اجتماعی: هر بار که خاطرهای از ما تعریف میشه، نسخهای جدید از خودمون ساخته میشه. شاید بزرگشدن یعنی پذیرفتن اینکه هیچکس ما رو کامل نمیشناسه.