حسرت آدمی که در عشق بودم:
در نوروساینس، عاشق شدن مثل اعتیاد به کوکائین عمل میکنه: دوپامین و اکسیتوسین مغز رو بازنویسی میکنن. بعد از جدایی، فروپاشی این مدارها باعث میشه همون آدمی که بودی رو هم گم کنی. سوال: آیا میشه بدون وابستگی به کسی، دوباره اون جرقه رو در خودت زنده کنی؟
راهکار:
این حس رو میشه با مفهوم «اثر هالهای» توضیح داد: ذهن ما گذشته رو گلمالی میکنه. شاید اون آدم قبلی در واقعیت همین قدر هم عالی نبوده، اما شور عشق تو رو به بهترین نسخه خودت تبدیل کرده بود. سوال اینه: چطور میتونی بدون نیاز به عشقِ شخص دیگه، دوباره اون نسخه رو بسازی؟