از دست ندادن خاطرات

من دارمت بانو؛ داشتن خاطرات یک عشق ازدست‌رفته:

در علوم اعصاب، خاطرات عاطفی با جزئیات حسی در آمیگدال و هیپوکامپ تثبیت می‌شوند؛ به همین دلیل بعد از جدایی، مغز با یادآوری بو، صدا یا لمس، همان واکنش شیمیایی زمان عشق را بازتولید می‌کند. به این پدیده «یادآوری وابسته به حالت» می‌گویند و توضیح می‌دهد چرا داشتن خاطره می‌تواند از نظر زیستی شبیه داشتن فرد حس شود، حتی اگر او رفته باشد. آیا ذهن ما عاشق خود آدم‌هاست یا نسخه‌ای که از آن‌ها ساخته؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ی «مالکیت خاطره» دید: تو نه خود او، بلکه روایت درونی‌ات را داری؛ به همین دلیل حتی با رفتنش، آن روایت می‌تواند هم زخم باشد و هم منبعی برای نوشتن.