زندگی با خیال کسی که تصورش را داشتی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد وقتی ذهن ما سناریوی آیندهای را با یک شخص خاص میسازد، دوپامین و اکسیتوسین آزاد میکند – همان مواد شیمیایی اعتیادآور. این یعنی تو نهتنها عاشق آن شخص، بلکه معتاد به تصویر ذهنیات از او شدهای. ترک این خیال سختتر از ترک نیکوتین است چون مغزت فکر میکند یک منبع بقا را از دست داده. سوال برای شما: آیا تا به حال متوجه شدهاید که خیالپردازی درباره آینده، بیشتر از خود آینده لذتبخش است؟
راهکار:
مغز انسان هنگام خیالپردازی درباره آینده، همان نواحی را فعال میکند که هنگام تجربه واقعی. بههمین دلیل ترک این خیال مثل ترک یک اعتیاد است. پیشنهاد: بهجای سرکوب، آن خیال را بنویس و بعد consciously جایگزینش کن با یک هدف ملموس کوچک.