با ارزشترین چیزی که از دست دادم: خود قدیمیام:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «مرگ خودروایتی» وجود دارد؛ زمانی که نسخهای از هویت ما میمیرد تا فضایی برای رشد یک «خود» جدید و پیچیدهتر باز شود. این فرآیند اغلب با سوگ همراه است، حتی اگر تغییر مثبت باشد. آیا جامعه ما فضا کافی برای سوگ بر «خودهای از دست رفته»مان فراهم میکند؟
راهکار:
برای درک عمیقتر این تحول، میتوانید لیستی از باورها، ترسها یا عادتهای خاص «خود قدیمی» که رها کردهید بنویسید و در مقابل، ویژگیهای «خود جدید» را مشخص کنید. این کار تغییرات نامحسوس را ملموس میکند.