ترس از دست دادن شور زندگی: وقتی هیچ چیز حال نمیدهد:
مغز انسان برای بقا طراحی شده نه برای لذتبردن مداوم. پدیدهای به نام "سازگاری لذتی" باعث میشود هر محرک خوشایند پس از تکرار، اثر اولیه را از دست بدهد. این مکانیسم تکاملی است تا ما را به جستجوی منابع جدید ترغیب کند. اما وقتی همه راهها را رفته باشیم، چه؟ آیا این حس نشانه پایان مسیر است یا شروع مسیری جدید؟
راهکار:
شاید این حس ترسناک در واقع زنگی است برای بیداری. وقتی هیچ محرک بیرونی حال نمیدهد، وقت آن است که به درون خود سفر کنی و لذتهای ساده و اصیل را دوباره کشف کنی. گاهی خاموشی چراغهای بزرگ، فرصتی برای دیدن ستارههاست.