چرا آدم جدید باعث از دست دادن آدم قدیمی میشود؟:
مغز ما برای بقا دو سیستم تصمیمگیری جدا دارد: یکی به «آشنا» پاداش آرامش میدهد، یکی به «تازه» پاداش دوپامین. به محض ورود آدم جدید، سیستم دوپامین پیشنهاده و سیستم دلبستگی قدیمی را بیصدا کماهمیت جلوه میدهد. به این میگویند خطای شناختی «نوگرایی»؛ نه بیشعوری، نه ناسپاسی، فقط بیولوژی. کدام سیستم الان در زندگی شما دارد تصمیم میگیرد؟
راهکار:
شاید این جمله از یک زاویه دیگر هم درست باشد: آدمهای قدیمی آنقدر مطمئن و همیشه حاضرند که نبودنشان تا لحظهی از دست رفتن حس نمیشود؛ تازگی فقط یک محرک است، عمق همان همراه همیشگی است.