وقتی بازگشت تو دیگر زنده‌ام نمیکند:
آیا می‌دانستید که پدیده «خاموشی عاطفی» (Emotional Numbing) در روانشناسی دقیقاً همین حالت را توصیف می‌کند؟ وقتی مغز بارها انتظار پاداش (بازگشت عزیز) را تجربه می‌کند و پاداش نمی‌گیرد، مسیر دوپامین را مهار می‌کند تا از شوک بعدی جلوگیری کند. نتیجه: فرد نه تنها دیگر منتظر نیست، بلکه حضور محرک اولیه (آن شخص) هم هیچ واکنشی ایجاد نمیکند. این یک مکانیسم بقاست، نه بی‌عشقی. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که دیگر از چیزی که قبلاً عاشقش بودید، هیچ حسی نداشته باشید؟
راهکار:
این جمله نشان‌دهنده مرحله‌ای از سوگ است که در آن فرد به «بی‌حسی عاطفی» می‌رسد. بر اساس نظریه «انجماد عاطفی» در روانشناسی، وقتی انتظار بارها ناامید می‌شود، مغز برای محافظت، واکنش‌های مثبت را خاموش می‌کند. شاید نوشتن یک نامه ناتمام به آن شخص (بدون فرستادن) بتواند به تخلیه این سکوت کمک کند.