ذره ذره جانمان را گرفتند؛ روایت مرگ تدریجی روح:
آیا میدانستید پدیده «مرگ با هزار برش» در روانشناسی به «حساسیتزدایی تدریجی» مربوط است؟ وقتی آسیبها بهآرامی میآیند، مغز آستانه تحمل را بالا میبرد و دیگر زنگ خطر را جدی نمیگیرد. مثل قورباغهای که در آب جوشان آرام میجوشد. این مکانیزم دفاعی همان چیزی است که باعث میشود آدمی بماند تا آخرین ذره جانش را بگیرند. حالا سوال: در کجای زندگیتان آن «ذره اول» را نادیده گرفتید؟
راهکار:
این جمله یادآور پدیدهای روانشناختی به نام «قورباغه جوشان» است: تغییرات کوچک و تدریجی آنقدر عادی میشوند که متوجه نابودی خودمان نمیشویم. شاید بتوان از این زاویه نگاه کرد که تشخیص لحظههای «نه» گفتن، همان نقطهای است که از فرو رفتن تدریجی جلوگیری میکند.