چرا آدمهای خوب مثل روزهای خوب تمام میشوند؟:
پدیدهای به اسم «سوگیری بقا» (Survivorship Bias) باعث میشه ما فقط پایان رو ببینیم و شروع رو فراموش کنیم. در روانشناسی، «اثر اوج-پایان» میگه مغز ما شدت عاطفی لحظه آخر رو به کل تجربه تعمیم میده. شاید آدمهای خوب دقیقاً به خاطر خوب بودنشون زودتر از دایره ما خارج میشن، چون جذب جاهای دیگه هم میشن. این تموم شدن، نشانه ارزشمندی اونهاست، نه کمبود تو.
راهکار:
این حس رو میشه تبدیل کرد به انگیزهای برای قدرشناسی لحظهای: هر آدم و روز خوب رو مثل یک مهمان نادر ببین که فقط برای لذت بردن از حضورش فرصت داری، نه برای نگه داشتنش.