از دست دادن آدم محبوب

سکوت بعد از از دست دادن آدم محبوب؛ چرا این‌قدر سنگین است؟:

مغز بعد از فقدانِ ناگهانی، دقیقاً مثل ترک اعتیاد عمل می‌کند: دوپامین و اکسی‌توسینی که حضورِ آن شخص تأمین می‌کرده، یک‌شبه قطع می‌شود و ناحیهٔ VTA مغز سیگنال‌های «ولع» و «دلتنگی» را فعال می‌کند. به همین دلیل، صبحِ بعدش سکوت فقط یک حس نیست، یک سندرم فیزیکی است. آیا می‌دانستید همین مکانیزم شیمیایی باعث می‌شود خوابِ آخر شب پر از تصویر او شود؟

راهکار:

سکوت بعد از فقدان، غیبت نیست؛ حضورِ ناتمام است. آدم از‌دست‌رفته در عادت‌های کوچک صبحگاهی زنده است: جای خالیِ پیام، صدای قهوه، عطر اتاق. سنگینیِ سکوت در واقع همان عادت‌هایی است که بدن هنوز دنبالشان می‌گردد.