وقتی می‌فهمی بعضی آدمها ارزش نگه داشتن نداشتن:
تحقیقات نوروساینس نشون می‌ده مغز ما برای کاهش درد طردشدگی، خاطرات رو بازنویسی می‌کنه و ارزش فرد مقابل رو کم‌رنگ می‌کنه. این پدیده «بازنگری شناختی» نام داره و دقیقاً همون چیزیه که تو این متن می‌بینی: ذهن برای بقا، گذشته رو تحریف می‌کنه تا زخم کمتری بخوری. سوال اینه: آیا این بازنویسی حقیقت رو عوض می‌کنه یا فقط یه مسکن موقته؟
راهکار:
این نگاه می‌تونه یه مکانیزم دفاعی باشه برای کاهش درد جدایی. اما گاهی آدمها واقعاً تغییر می‌کنن و ارزش‌هاشون عوض می‌شه. شاید سوال اینه: آیا ما هم برای کسی ارزش نگه داشتن داریم؟