از همه جا بلندت میکنم، جز چشـم! (هشدار عاشقانه):
وقتی به کسی که دوستش داریم نگاه میکنیم، مردمک چشمهایمان بیاختیار گشاد میشود و مغز طرف مقابل این سیگنال ناخودآگاه را رمزگشایی میکند و به او احساس امنیت بیشتری میدهد. «افتادن از چشم» در فرهنگ عامه شاید دقیقاً ریشه در همین زیستشناسی نگاه و اعتماد داشته باشد؛ جایی که تنگ شدن مردمک حین تعامل، هشداری خاموش برای مغز اجتماعی ماست. آیا میتوان گفت ما اساساً طوری تکامل یافتهایم که از چشم یکدیگر نیفتیم؟
راهکار:
این جمله یک تعلیق جذاب دارد: عشق بیقید و شرط در کنار یک شرطِ تکاندهنده. میتوانید آن را بسط دهید و یک داستانک دو خطی بنویسید از زبان یک ناجی همیشگی که خودش از چشم کسی افتاده و حالا تنها مانده است.