چرا حواسمان از زندگی پرت شد و درد همه جا را گرفت؟:
نوروساینس میگه توجه فقط یک حس نیست؛ یک فیلتره که واقعیت رو میسازه. وقتی حواستون از لحظه حال قطع میشه، شبکه پیشفرض مغز فعال میشه و همانجا منبع اصلی نشخوار فکری و درد روانی است. یعنی درد نه از خود زندگی، از غیبت ذهن در لحظه حال زاییده میشود. در مطالعات بالینی، تمرین ذهنآگاهی فعالیت آمیگدال (مرکز ترس و درد) را کم و مدارهای تنظیم هیجان را تقویت میکند. حالا اگر توجه واقعیت را میسازد، آیا زندگی درد شده یا نگاه ما؟
راهکار:
شاید حواسپرتی نه علت درد، که نشانهی آن باشد؛ زندگیِ بیحواستر هم همینقدر درد دارد، فقط کمتر دیده میشود.