شعری درباره نبود وفا و مروت در دنیا:
مطالعاتی مانند پژوهش ۲۰۲۳ در «نیچر» نشان میدهد که باور به افول اخلاقی یک خطای ادراکی است؛ در ۶۰ کشور، افرادِ همه نسلها فکر میکنند اخلاق در حال نابودی است، اما دادههای عینی از کاهش خشونت و رشد همکاری خبر میدهند. پس این حس که مروت رفته، میتواند سوگیریِ ذهنی باشد، نه واقعیت. آیا ممکن است ما فقط به دنبال چیزهایی میگردیم که در گذشته هم نبودهاند؟
راهکار:
میتوان این متن را نه گزارشِ نبودِ مروت، بلکه آینهای دید برای پرسش از خود: کدامیک از اینها را امروز میتوان در یک رفتار کوچک زنده کرد؟ همین بازخوانی، اثر متن را از ناامیدی به ساختِ معنا میچرخاند.