از بین رفتن حافظه

مرگ خاطرات: چرا حتی شیرین‌ترین یادها محو می‌شوند؟:

در علوم اعصاب، هر بار که خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، آن را از طریق فرایند 'تثبیت مجدد' بازنویسی می‌کنیم. بنابراین خاطرات هرگز ثابت نیستند و به تدریج تحریف می‌شوند. حتی خاطرات تصویری پس از چند سال رنگ می‌بازند. مغز ما برای تطبیق با حال، گذشته را مدام بازآفرینی می‌کند. آیا این یعنی خاطرات درون آبِ زمان غرق می‌شوند نه آب واقعی؟

راهکار:

شاید خاطراتی که در آب غرق‌اند، نماد فرآیند طبیعی تحریف حافظه باشند؛ هر بار که به گذشته فکر می‌کنیم، آن را بازنویسی می‌کنیم. این یعنی مرگ تدریجی خاطرات؟