نقاشی جهان بدون غم و اندوه؛ رویایی شاعرانه:
مطالعات علوم اعصاب نشان میدهند نقاشی کردن شبکه پیشفرض مغز (مرتبط با نشخوار غم) را خاموش و شبکه اجرایی را فعال میکند. هنرمندانی چون ادوارد مونک با «جیغ» رنج را به زیبایی ماندگار بدل کردند. آیا نقاشیِ جهانی بیغم ممکن است یا هنر بزرگ همواره زادهٔ رنج است؟
راهکار:
شاید نکته این باشد که نقاشی، خود غم را به بخشی از زیبایی بدل میکند، نه آن را حذف. جهانی بدون هیچ غمی، مانند بوم سفیدی است که هیچ رنگی در آن دیده نمیشود. هنر از تضاد زاده میشود و این آرزو میتواند به جای حذف، خود غم را به سوژهای برای نقاشی بدل کند.