از بغض به هنر رسیدن

از تنهایی تا ساز؛ تبدیل بغض به هنر:

در روان‌شناسی موسیقی، هنگام شنیدن قطعه‌ی غمگین، مغز پرولاکتین ترشح می‌کند؛ هورمونی که در سوگ واقعی نیز ترشح می‌شود و نوعی تسکین شیمیایی ایجاد می‌کند. به همین دلیل تبدیل بغض به ساز، درد را از هیجان خام به روایتی قابل هضم و حتی لذت‌بخش بدل می‌کند. آیا هنرمند برای التیام خود می‌نوازد یا برای معنا بخشیدن به سکوت؟

راهکار:

این متن دقیقاً مسیر «تصعید» است: هیجان دردناک به‌جای تخلیه‌ی خام، به فرم هنری بدل می‌شود؛ از همین نقطه است که شنونده هم درد خودش را در سازِ دیگری بازمی‌شناسد.