شکست وجود ندارد؛ یا میبری یا یاد میگیری:
جالب است بدانید مغز انسان در لحظهی اشتباه، دوپامین ترشح میکند تا مسیر جدیدی برای حل مسئله بسازد. این یعنی شکست واقعاً یک خطا نیست، بلکه فرمان مغز برای یادگیری است. چه طور میتوان این سازوکار عصبی را در زندگی روزمره تقویت کرد؟
راهکار:
برای عملی کردن این نگرش، بعد از هر 'شکست' یک دفترچه یادداشت بردار و سه سوال بنویس: چه اتفاقی افتاد؟ چه چیزی یاد گرفتم؟ قدم بعدی چیست؟ این کار مغز را برای استخراج درس به جای نشخوار شکست، بازبرنامهریزی میکند.