دلتنگی برای دوستانی که روزی عزیز بودند و حالا غریبه:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که مغز ما برای حفظ صمیمیت، نیاز به تعامل منظم داره. وقتی ارتباط قطع میشه، مدارهای عصبی مرتبط با اون شخص ضعیف میشن و حتی چهرهاش دیگه برای ما 'آشنا' نخواهد بود. این پدیده رو 'محو شدن اجتماعی' مینامند. پس این غم فقط یه احساس نیست، بلکه بازتابی از مکانیزم بقای مغزته برای صرفهجویی در انرژی. سوال اینجاست: آیا میشه بدون نگهداشتن ارتباط، صمیمیت رو حفظ کرد؟
راهکار:
این حس میتونه یادآوری باشه که بعضی روابط برای یک فصل از زندگی ما بودن، نه برای همیشه. شاید وقتشه از خاطرات خوبشون لذت ببری بدون اینکه به امروزشان بچسبی.