وقتی تکههای پازل گذشته کنار هم قرار میگیرند:
مغز انسان ۴۰ بیت اطلاعات در ثانیه پردازش میکند، اما ناخودآگاه ۱۱ میلیون بیت را اسکن میکند. این «فلاش بک»ها در واقع نتیجهٔ تطبیق الگوهای ناهشیار با دادههای جدید است – همان مکانیسمی که به حل معمای ادیپوس یا کشف قوانین فیزیک توسط نیوتن انجامید. آیا تجربهٔ مشابهی از «پازل شدن ناگهانی» در کار یا روابط داشتهاید؟
راهکار:
این لحظهٔ «آها» معمولاً بعد از یک دورهٔ ناخودآگاه پردازش مغز رخ میدهد. اگر این بینش را یادداشت کنی، میتوانی بعداً الگوهای تکراری زندگیات را کشف کنی.