اتلاف انرژی روی آدم اشتباه

بعضیا دقیقاً مثل عطر زدن به سطل زباله‌اند:

علم بویایی می‌گوید پاشیدن عطر روی زباله معمولاً بوی بد را از بین نمی‌برد؛ چون گیرنده‌های بویایی، ترکیب‌های فرار گوگردی و استری را جداگانه پردازش می‌کنند و مغز ترکیبی اغلب تهوع‌آورتر می‌سازد. برای همین صنعت از خنثی‌سازی شیمیایی استفاده می‌کند، نه عطرپاشی. شخصیت آدم‌ها هم اگر فقط لایه‌ی سطحی را هدف بگیریم، داده‌های اصلی همان‌طور دست‌نخورده می‌ماند.

راهکار:

استعاره‌ی تلخ‌ترش این است: عطر روی سطل زباله فقط زباله را خوش‌بو نمی‌کند، خود عطر را هم خراب می‌کند. پس گاهی اصرار بر آدم اشتباه، هزینه‌اش از دست رفتن عطرِ خود توست.