اگر قرار نیست عاشق شوی، وقتش را حدر نده: مرز عشق و اتلاف احساس:
در نظریه دلبستگی، پدیدهای به نام «منطقه ابهام عاطفی» وجود دارد: جایی که طرفین نه کاملاً متعهدند نه رها میکنند. مغز ما برای اجتناب از حس گناه «اتلاف وقت»، هورمون اکسیتوسین را دستکاری میکند و توهم نزدیکی میسازد. نتیجه تحقیقات UCLA نشان میدهد ۶۸٪ افراد در این منطقه، وقت یکدیگر را صرفاً به خاطر ترس از «تنهایی موقت» هدر میدهند، نه ناآگاهی. آیا مرز بین صداقت و خودفریبی همینجاست؟
راهکار:
از منظر روانشناسی، «حدر دادن وقت» گاهی یک سرمایهگذاری ناخودآگاه برای یادگیری مرزها و شناخت از خود است. شاید هر آدمی که نمیخواهی عاشقش شوی، آینهای باشد برای شفافتر شدن نیازهای واقعیات.