کسی که قدرتو نمیدونه از صدای بال فرشته اذیت میشه:
تحقیقات روانشناسی به این پدیده میگن «تحقیر نیکوکار»؛ وقتی کسی با مهربانیِ فرشتهوار وارد زندگی آدمهای معمولی میشه، اونا ناخودآگاه ازش فاصله میگیرن. علتش «ناهماهنگی شناختی»ه: دیدن خوبیِ تو، آینهی کمبودهای اونه، پس مغز ترجیح میده تو رو «اذیتکننده» ببینه تا خودش رو تغییر نده. صدای بالزدن، فقط صدای وجدانِ سرکوبشدهست.
راهکار:
این جمله رو از زاویهی قدرت نگاه کن: صدای بالزدن تو برای اون اذیتکنندهست، نه بهخاطر نقص تو، بلکه چون اون در سکوت خودش گیر کرده. هر فرشتهای قرار نیست برای هر انسانی پرواز کنه؛ گاهی کافیست ارتفاع بگیری و رهاش کنی.