میگذرد ولی ردش میماند؛ چرا زخمهای عاطفی دیر پاک میشوند؟:
حافظه عاطفی ما رویدادها را مثل عکس بایگانی نمیکند، بلکه با هورمونهای استرس مثل کورتیزول بازنویسی میکند؛ برای همین زخمهای تمامشده هنوز در بادامه مغز فعال میشوند. پدیده «زمانبندی هیجانی» نشان میدهد مغز برای بقا، درد را طولانیتر از خود اتفاق نگه میدارد تا از تکرار خطر جلوگیری کند.
راهکار:
رد باقیمانده میتواند نقشه باشد نه زندان؛ مغز با هر مرور، جزئیات خاطره را تغییر میدهد، پس اگر همان اتفاق را از زاویه «چیزی که یاد گرفتم» بازگو کنی، ردش کمرنگتر میشود.