اثر زمان بر خاطرات

می‌گذرد ولی ردش می‌ماند؛ گذر زمان و خاطرات:

در فیزیک، «پیکان زمان» را از ردِ برگشت‌ناپذیر رویدادها می‌شناسیم: هر اتفاقی که می‌گذرد، آنتروپی را بالا می‌برد و نشانه‌ای به جا می‌گذارد؛ به همین دلیل گذشته قابل بازسازی نیست، فقط اثرش قابل خواندن است. حافظه هم چنین است: هر بار یادآوری، خاطره را بازنویسی می‌کند.

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: زمان نه پاک‌کننده است نه بی‌رحم؛ مثل جریان آب است که شکل سنگ را عوض می‌کند و اثرش را جا می‌گذارد. ردِ باقی‌مانده همیشه غم نیست؛ گاهی مدرک عبور ما از چیزی است.