چرا دیدمان نسبت به آدمها با گذشت زمان عوض میشود؟:
از منظر علوم اعصاب، حافظه ما از آدمها مانند یک فایل ثابت نیست؛ هر بار کسی را به یاد میآوریم، مغز مسیرهای عصبی مربوطه را بازنویسی میکند. این «بازتحکیم حافظه» است. بهمرور، خاطرات ما از دیگران با تجربیات جدید، حالات روحی خودمان و باورهایمان ترکیب میشوند. نتیجه اینکه آدمی که امروز میشناسید، در واقع بازتابی از گذشته شما در آیینه حال است. این تغییر معمولاً ناخودآگاه رخ میدهد و ما فکر میکنیم او عوض شده. حالا سوال: آیا واقعاً دیگران تغییر میکنند یا فقط لنز دوربین ذهن ماست که عوض میشود؟
راهکار:
هر بار که نگاهت به کسی عوض میشود، در واقع داری از یک آینه جدید برای دیدن خودت استفاده میکنی. این تغییر اغلب بازتابی از رشد درونی توست، نه لزوماً تحول طرف مقابل.