از تصویر قشنگ تا واقعیت تلخ شناخت:
در روانشناسی اجتماعی به این وضعیت «اثر هالهای» میگویند: مغز از یک ویژگی مثبت مثل چهره یا حس اولیه، کل شخصیت را میسازد و بعد از شناخت، آن هاله فرو میریزد. آزمایشهای کلاسیک نشان میدهند آشنایی، پیشبینیپذیری و نقصهای واقعی را جایگزین تصویر ایدهآل میکند. به همین دلیل است که در اسطورهها هم خدایان از دور کاملاند و از نزدیک حسود، دروغگو یا بیرحم میشوند. شاید زیبایی اولیه نه صفت آن آدم، بلکه محصول اطلاعات ناقص ماست.
راهکار:
این جمله را میتوان جور دیگری خواند: شاید مشکل از آدم نبود، بلکه از تصویری بود که مغز پیش از شناخت ساخته بود. فاصله بین «دیده بودم» و «شناختم» دقیقاً همان لحظهای است که خیال به واقعیت میخورد.