احساس فراموشی و پوچی وجود:
آیا میدانستید در روانشناسی، «اثر زایگارنیک» میگوید مغز انسان کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمامشده به یاد میآورد؟ پس شاید فراموشی ما ناشی از این باشد که داستانمان هرگز به پایان نرسیده. چه کسی حاضر است داستان ناقص تو را کامل کند؟
راهکار:
این حس را میتوان به «مرگ اجتماعی» تعبیر کرد؛ پدیدهای که در آن فرد از حافظه و روابط دیگران محو میشود. جالب است بدانید روانشناسان میگویند حتی یک تأثیر کوچک و ناپایدار هم میتواند زنجیرهای از تغییرات در دیگران ایجاد کند؛ مثل سنگی که در آب میافتد. شاید بازنویسی خاطرهای از تأثیرت روی یک نفر، نگاهت را عوض کند.