چشم معشوق؛ مؤثرترین مسکن برای درد عشق:
دیدن چهرهی معشوق فقط حس خوب نیست؛ در مغز مسیر «افیون درونزاد» را فعال میکند، همان گیرندههایی که مورفین روی آن مینشیند. در آزمایشها، نگاه به عکس شریک عاطفی ادراک درد را به شکل قابلاندازهگیری کم میکند. پس چشم او فقط استعاره نیست؛ یک مسکن عصبی-زیستی است. سوال اینجاست: اگر یک عکس تا این حد درد را کم میکند، آغوش چه میکند؟
راهکار:
بازتعریف هوشمندانه: شاید چشمِ او «مسکن» نیست، بلکه «دلیل تحمل» است؛ درد همانطور میماند، اما دیگر بیرحم نیست.