وقتی فقط بعد از رفتنت میفهمن چقدر خاص بودی:
مغز انسان در شرایط فقدان، دوپامین بیشتری ترشح میکنه که باعث میشه خاطرات مثبت پررنگتر بشن. این پدیده «سوگیری پسنگر» یا hindsight bias نام داره: وقتی کسی میره، ذهن ناخودآگاه ویژگیهای منفی رو کمرنگ و نقاط قوت رو برجسته میکنه. در واقع اون شخص نه تو رو، که تصویر ایدهآلی از تو رو میبینه. سوال: آیا این آگاهانه میتونه جلوی این دام شناختی رو بگیره؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: شاید اون شخص هرگز نفهمه که تو فرق داشتی، اما مهم اینه که خودت میدونی و این آگاهی ارزشمندتر از تایید دیگرانه.