قدرت لبخند تو، بهار زندگی من:
آیا میدانستی دیدن یک لبخند واقعی، همان منطقهای از مغز را فعال میکند که هنگام خوردن شکلات یا برنده شدن در مسابقه تحریک میشود؟ این پدیده «نورونهای آینهای» نام دارد و دلیل مسری بودن لبخند است. جالبتر اینکه لبخند زدن حتی اگر اجباری باشد، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش میدهد. پس این شعر فقط یک تمثیل شاعرانه نیست، یک حقیقت عصبشناختی است. تا حالا شده بیدلیل به کسی لبخند بزنی و ببینی چطور حال او و خودت عوض میشود؟
راهکار:
این شعر را میتوان از زاویه روانشناسی مثبتگرا هم نگاه کرد: لبخند زدن (حتی تصنعی) مدارهای عصبی شادی را تحریک میکند و خلقوخو را بهبود میبخشد. پیشنهاد میکنم یک چالش ۲۱ روزه «لبخند صبحگاهی» به خودت بدهی و تغییر نگرش اطرافیانت را ثبت کنی.