حذف خاطرات بد: راهی به شادترین نسخه زندگی؟:
مغز انسان برخلاف هارددیسک، خاطره را مثل فایل ثابت ذخیره نمیکند؛ هر بار بهیادآوردن، آن را بازنویسی میکند. این فرایند «بازتحکیم حافظه» نام دارد و یعنی خاطرات عملاً هر بار قابلویرایشاند. پژوهشها روی داروهایی مانند پروپرانولول نشان داده میتوان بار هیجانی خاطره را کاهش داد، نه خود رویداد را. جالب اینجاست که فراموشی انتخابی اغلب هویت را شکننده میکند؛ چون «منِ» امروز تو، جمع همین خاطرههایی است که قرار بوده پاک شوند.
راهکار:
اگر هدف رسیدن به «شادترین نسخه زندگی» است، شاید حذف خاطره راه میانبُر نباشد؛ پژوهشهای هیجانی نشان میدهند فاصلهگیری روانشناختی از خاطره، مثل نگاه سومشخص به آن، شدت دردش را کم میکند بدون آنکه بخشی از هویتت را پاک کنی. خاطره را نهچون زخم، بلکه مثل دادهٔ تنظیم مسیر ببین.