اثر حضور آدم منفی

بعضی آدم‌ها مثل ابرند؛ رفتنشان نور می‌آورد:

در هواشناسی، ابرهای کومولوس می‌توانند تا ۸۰ درصد نور خورشید را بازتاب دهند و زیرشان دمای سطح زمین را چند درجه کاهش دهند؛ اما به محض جابه‌جایی، تابش مستقیم بازمی‌گردد. روان‌شناسان به این پدیده در روابط انسانی «سایه عاطفی» می‌گویند: حضور یک فرد پرتنش سیستم عصبی را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارد و رفتنش دقیقاً مثل باز شدن پنجره نور است. جالب اینجاست که مغز بعد از خروج از سایه، دوپامین بیشتری نسبت به حالت عادی ترشح می‌کند و همین حس رهایی را لذت‌بخش‌تر می‌کند.

راهکار:

این تصویر را می‌شود برعکس هم دید: ابر همیشه دشمن نور نیست؛ گاهی همان سایه، آفتابِ مستقیم و سوزان را قابل تحمل می‌کند. پس آدم‌های ابری لزوماً بد نیستند، شاید فقط در فصل اشتباهی از زندگی تو ایستاده‌اند.