اذان و قتل

بترسید از آه مادر نمازخوان و اذان خونین:

مغز مادر پس از فقدان فرزند، در اسکن‌های fMRI الگوهایی مشابه درد فیزیکی شدید نشان می‌دهد؛ گریه‌های او، زبانی عصبی برای بقا دارد. در فقه اسلامی، «آه مادر» از چنان قدرتی برخوردار است که حدیثی آن را تیری می‌داند که بی‌خطا به هدف می‌نشیند. آیا این هم‌افزایی نوروساینس و الهیات نیست؟

راهکار:

این فقط یک بیت درد نیست؛ این فریاد خاموش وجدان جمعی‌ست که قدرت نفرین مظلوم را حتی در بستر دینداری یادآور می‌شود. شاید راه رهایی، نه در ترس، که در توقف چرخه خشونت به احترام همان «آه» باشد؛ جایی که مقدس‌ترین صداها، به فجیع‌ترین سکوت‌ها بدل نشوند.