اذان و دعا

دعای اذان برای گشایش راه و لبخند دوباره:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد نیایش و دعا، قشر پیش‌پیشانی و مسیرهای دوپامینی مغز را فعال می‌کند و تحمل ابهام را بالا می‌برد. لحن ریتمیک اذان نیز می‌تواند امواج مغزی را هم‌زمان کند و ذهن را از حالت تهدید به جست‌وجوی راه تازه سوق دهد.

راهکار:

از نگاه روان‌شناسی، دعا کردن برای دیگران نوعی همدلی فعال است که سطح استرس را کاهش می‌دهد و احساس بن‌بست را با فعال‌سازی سیستم امید در مغز تسکین می‌دهد. شاید مسیر تازه از همین تغییر زاویه نگاه شروع شود.