جواب تیکهدار به پشت سر حرف زدن؛ اتفاقای بهتر در راه است:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی نشان میدهد بیش از ۶۰ درصد مکالمات روزانه بزرگسالان به شکلی از غیبت یا صحبت درباره دیگران اختصاص دارد و اغلب آن خنثی است، نه بدخواهانه. جالبتر اینکه شنیدن غیبت درباره خود، همان مدارهای عصبی تهدید اجتماعی را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکنند؛ اما واکنش مثبت و آیندهنگر میتواند ترشح کورتیزول را مهار کند.
راهکار:
این جمله در واقع نسخهی مودبانهی «بگذار حرف بزنند» است؛ میتوانی بعد از هر قضاوت یا غیبت، یک قدم کوچک به سمت هدفی که داری برداری و آن را به یک عادت ذهنی تبدیل کنی.