اتفاقی که تو باشی

تو از میان تمام اتفاق‌ها، بهترین اتفاقی:

از نظر ریاضی، احتمال اینکه یک شخص خاص در میان ۸ میلیارد نفر همان کسی باشد که دوستش داری، از احتمال برخورد یک شهاب‌سنگ به زمین هم کمتر است. به همین دلیل، عشق واقعی را «اتفاق» می‌نامیم: رویدادی با احتمال نزدیک به صفر که با این حال رخ می‌دهد. جالب‌تر اینکه مغز ما برای کاهش این عدم قطعیت، فعل «تصادف» را با «تقدیر» جایگزین می‌کند. شما کدام را باور دارید: تصادف یا تقدیر؟

راهکار:

واژه «اتفاق» بار جبر و شانس دارد؛ شاید بازنویسی آن با «از میان تمام انتخاب‌های ممکن، بهترین انتخاب تو بودی» بر اراده و اختیار در عشق تأکید کند.