طنز تلخ: چرا آدمفروشها هیچوقت بیکار نمیشوند؟:
در روانشناسی تکاملی، پدیده «انگل اجتماعی» را به گونهای مطالعه میکنیم: انسان تنها موجودی است که میتواند از آسیبپذیری دیگران سود دائمی ببرد. برخلاف کاسبیهای فصلی که به آب و هوا وابستهاند، آدمفروشها از یک منبع پایانناپذیر تغذیه میکنند: اعتماد و سادگی. جالب است که در فرهنگ ژاپنی (با اشاره به ایموجی پرچم)، مفهوم «نورِی» (乗る) یعنی سوار شدن بر پشت دیگران، دقیقاً همین معنا را دارد. سؤال اینجاست: آیا ما ناخودآگاه زمینه این آدمفروشی را فراهم میکنیم؟
راهکار:
این بیت تلخ یک واقعیت روانشناختی را نشان میدهد: «سوءاستفاده از نیاز دیگران» برخلاف مشاغل فصلی، همیشه مشتری دارد. شاید بهتر باشد این جمله را معکوس کنیم: «کسانی که ارزش واقعی به جامعه اضافه میکنند، نباید بیکار شوند.»