استرس و کم خوابی

بی خوابی اضطرابی و پریدن مکرر از خواب:

در مغز، استرس سطح نوراپی‌نفرین و کورتیزول را بالا می‌برد و خواب را به خواب سبک و ریزبیداری‌های مکرر می‌شکند؛ پدیده‌ای به نام «هایپرآروزال». جالب اینکه مغز در خواب هم تهدید را رصد می‌کند و هر ساعت چند بار بدون بیداری کامل، امواج خواب را قطع می‌کند. شاید آن شب‌ها، بیداری تو شکست خواب نبود؛ گوش‌به‌زنگ ماندن یک سیستم هشدار باستانی بود. کدام محرک آن را روشن نگه داشته بود؟

راهکار:

این تجربه به‌جای ضعف خواب، نشانهٔ هایپرآروزال است: سیستم هشدار مغز شب را هم مثل روز صحنهٔ خطر فرض می‌کند و اجازه نمی‌دهد خواب عمیق شکل بگیرد. از این زاویه، هر بیداری دقیقه‌ای یک پیام از بدن است، نه شکست شخصی؛ بدن در حال محافظت از توست، فقط ماشه‌اش برای محیط امن امروز تنظیم نشده.