چرا بچگی ویل بایرز در استرنجر تینگز اینقدر بامزه است؟:
مغز ما با دیدن چهرههای نوزادوار مثل چشمان درشت و صورت گرد، اکسیتوسین ترشح میکند؛ برای همین نسخه کودکانه شخصیتها تقریباً همیشه بامزهتر پردازش میشود. در نوستالژی هم مغز خاطرات را گزینشی و مثبتتر از واقعیت بازسازی میکند؛ ترکیب این دو یعنی کودکانهکردن یک کاراکتر، بمب شیمیایی جذابیت است. شما کدام شخصیت سریالی را فقط در نسخه کودکیش دوست دارید؟
راهکار:
این حس فقط نوستالژی نیست؛ مغز ما به چهرههای نوزادوار واکنش مراقبتی نشان میدهد. میتوانید یک ادیت قبل/بعد از شخصیتهای محبوب استرنجر تینگز بسازید و از بقیه بخواهید بین نسخه کودکانه و بزرگسال یکی را انتخاب کنند.