رمزگشایی از قانون «عزیزم» در دخترها:
در زبانشناسی به این پدیده «فرمولهای خطاب» میگویند؛ در بسیاری از فرهنگها واژههایی مثل «عزیزم» فقط برای کم کردن فاصلهی اجتماعی به کار میروند و بار عاطفی ندارند. جالب اینجاست که در ژاپن پسوند «-chan» برای همین هدف به اسم اضافه میشود، اما خیلیها فکر میکنند یعنی عشق! سوالی که پیش میآید: مرز بین تعارف و صمیمیت واقعی در کجای این کلمات گم میشود؟
راهکار:
این جملهای آشناست که ریشه در روانشناسی زبان دارد: کلمات محبتآمیز گاهی فقط نقش «روانکننده اجتماعی» را بازی میکنند، نه احساس واقعی. نکته ظریف اینجاست که اگر دختری واقعاً «عزیزم» بگوید، معمولاً از کلمههای شخصیتر یا رفتارهای غیرکلامی هم استفاده میکند. پس این قانون بیشتر یک شوخی هوشمندانه است تا واقعیت مطلق.