جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

ایستگاه گم شدن در عشق

1 پست
متن های ایستگاه گم شدن در عشق / بهترین متن ایستگاه گم شدن در عشق [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
همه از عشقی می‌گویند
که قلب را به یک نفر گره می‌زند...

اما من ، از عشقی می‌ترسم
که جای خدا را در دل بگیرد.

آدم‌ها،
هرچقدر هم دوست‌داشتنی باشند،
مقصد نیستند؛ نشانه‌اند...

اگر عشق،
تو را از خدا دور کرد،
اسمش عشق نیست...
ایستگاهِ گم‌شدن است.

و اگر کسی،کنار تو ماند و باعث شد
نمازت عاشقانه‌تر شود، دلت آرام‌تر شود،
و امیدت به خدا بیشتر...

آن وقت،
شاید خدا،
عشقش را از چشم‌های یک بنده به تو نشان داده باشد :)))
4.6
فلسفی مذهبی ایستگاه گم شدن در عشق نماز و عشق واقعی نشانه بودن آدم‌ها در عشق
نوروساینس می‌گوید وقتی عاشق می‌شویم، همان نواحی مغ...

عشق زمینی؛ نشانه یا ایستگاه گم‌شدن؟:

نوروساینس می‌گوید وقتی عاشق می‌شویم، همان نواحی مغز که در تجربهٔ عرفانی و نیایش فعال می‌شوند (مثل قشر پیش‌پیشانی و اینسولا) روشن می‌شوند. یعنی از نظر زیست‌شناختی، عشق انسانی می‌تواند یک «آینه» برای عشق الهی باشد – اما اگر این آینه را خود مقصد بدانی، تبدیل به بت می‌شود. جالب است که در سنت صوفیه، «عشق مجازی» پلی به «عشق حقیقی» است. سؤال: آیا تجربهٔ عاشقانه‌ات تا حالا باعث شده عمیق‌تر به نماز یا دعا نگاه کنی؟

راهکار:

نگاه شاعرانه‌ات را می‌توانی یک قدم جلوتر ببری: در روانشناسی، «نظریه دلبستگی» می‌گوید رابطه سالم باpartner شبیه «پایگاه امن» است که نه جای خدا را می‌گیرد، بلکه باعث می‌شود آدم بهتر به سمت رشد و معنویت حرکت کند. پس شاید «نشانه» بودن دقیقاً یعنی همان پایگاه امنی که تو را به خدا نزدیک‌تر می‌کند.

مشابه ها