زندگی مثل استدلال استنتاجی: چرا همیشه AD نیستیم؟:
جالب است بدانید که در منطق ریاضی، استدلال استنتاجی (deductive reasoning) زمانی معتبر است که مقدمات درست باشند. اما در زندگی واقعی، مقدمات ما (مثل «AD=BC») اغلب بر اساس مقایسه‌های نادرست یا انتظارات غیرواقعی شکل می‌گیرند. مثلاً ممکن است «AD» را کسی بدانیم که ظاهراً موفق است، اما درونش پر از تردید است. پس نتیجه‌گیری «FE=BC» هم می‌تواند غلط از آب دربیاید. این پارادوکس «استنتاج ناقص» در روانشناسی شناختی به «سوگیری تأیید» معروف است: ما فقط شواهدی را می‌بینیم که باور قبلی‌مان (مثلاً «من AD نیستم») همخوانی دارد. سؤال اینجاست: اگر مقدمات زندگی‌ات را عوض کنی، نتیجه چه می‌شود؟
راهکار:
این پست یک استعاره‌ی ریاضی از احساس ناتوانی در زندگی است. اگر به دنبال راهی برای تغییر این حس هستی، می‌تونی به جای مقایسه‌ی خودت با «AD»های فرضی، روی تعریف «BC» خودت تمرکز کنی. یعنی ارزش‌ها و اهدافی که برای خودت مهم هستند رو مشخص کن، نه اون چیزی که جامعه یا دیگران بهت تحمیل می‌کنند.