طنز تلخ خیانت: فروختن رفیق و استالکر شدن پستش:
در روانشناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی» میگویند: وقتی کسی به دوستش خیانت میکند، ذهنش برای کاهش تنش درونی، سعی میکند با دنبال کردن پستهای طرف مقابل به خودش بقبولاند که «اوضاع اون خیلی بد نیست» یا «من حق داشتم». جالب اینجاست که در تحقیقات، دیده شده این رفتار در خیانتهای مالی هم تکرار میشه! سوال: آیا این استالکر بودن بعد از خیانت، نوعی عذاب وجدان ناقصه یا صرفاً کنترل گری؟
راهکار:
این متن تضاد جالبی رو نشون میده: خیانتکار بعد از عملش نمیتونه از کنجکاوی نسبت به طرف مقابل دست بکشه. شاید این رفتار نه از روی پشیمونی، بلکه از روی نیاز به تأیید خودشه که «آیا هنوز براش مهم هستم؟». دفعه بعد که چنین صحنهای دیدی، به این فکر کن که چقدر آدمها برای فرار از ناهماهنگی درونی دست به کارهای متناقض میزنن.