سیندرلا باش و قیافه نگیر؛ راز جذابیت سیندرلایی:
ریشهی سیندرلا خیلی قبلتر از روایت دیزنی است؛ نسخهی چینی «یهشیان» در قرن نهم میلادی کفش طلایی داشت و در مصر باستان، داستان «رودوپیس» با صندل سرنوشتساز به فرعون میرسید. در این روایتها، کفش همیشه نشانهی هویتی پنهان است، نه ابزار جذابیت؛ یونگ آن را نماد پذیرفتهشدن خودِ واقعی پس از تحقیر میداند.
راهکار:
سیندرلا پیش از کالسکه و لباس شب، در خاکستر هم همان متانت را داشت؛ سیندرلایی کردن یعنی حفظ همان ظرافت در موقعیتهای بیزرقوبرق، نه فقط شبیه پرنسسها شدن.