ایستادن پای اشتباه خود

من پل نیستم که خطاهای دیگران را جبران کنم:

جالب است بدانید در روانشناسی به این پدیده «مثلث کارپمن» می‌گویند: سه نقش قربانی، نجات‌دهنده و آزارگر. وقتی کسی از شما می‌خواهد «پل» اشتباهاتش باشید، شما را به نقش نجات‌دهنده می‌کشاند. اما سالم‌ترین جایگاه، خارج شدن از این مثلث و گفتن «اشتباه مال خودته، خودت وایسا»ست. این یعنی مرزگذاری هوشمندانه. نظر شما چیست؟ آیا تا به حال این نقش را برای کسی بازی کرده‌اید؟

راهکار:

این جملۀ تیکه‌دار رو میشه از زاویۀ روانشناسی «مرزهای سالم» هم نگاه کرد: وقتی کسی انتظار داره اشتباهاتش رو برایش جبران کنی، داره نقش قربانی رو بازی می‌کنه. بهترین پاسخ، نه پل بودن، بلکه نشان دادن آینه‌ست: «اشتباه مال خودته، خودت باید وایسی.» این یعنی احترام به رشد طرف مقابل.