ایستادن کنار قبر خودت

لحظه‌ای که خودت را کنار قبر خودت می‌بینی:

ذهن انسان تنها سیستمی است که انقراض خودش را پیش‌بینی می‌کند؛ روان‌شناسان به این «برجستگی مرگ» می‌گویند. آزمایش‌های معروف نشان داده فقط با یادآوری مرگ، آدم‌ها سخت‌تر به باورهایشان می‌چسبند و حتی نوع‌دوست‌تر می‌شوند. این حس ناگهانی که «کنار قبر خودت ایستاده‌ای»، همان برخورد ناخودآگاه با فناپذیری است—و مغز برای فرار از فلج شدن، ناگهان شروع به معنا ساختن می‌کند. تو در آن لحظه چه معنایی می‌سازی؟

راهکار:

یک راه، ادامه دادنِ این صحنه به شکل مکاتبه است: از دیدِ «تو»یی که بالای سر قبر ایستاده، چند جمله برای همان «تو»یِ زیر خاک بنویس. این تضادِ زنده و مرده، متن را از یک لحظهی عجیب به یک گفتوگوی فلسفی تماموکمال تبدیل میکند.