سرنوشت وقتی جوهر تمام میشود:
در تاریخ خط، جوهرهای اولیه از دوده و صمغ عربی ساخته میشدند و ماندگاری آنها با گذشت زمان کم میشد. جالب اینکه در ادبیات کلاسیک فارسی، «جوهر» نه فقط ابزار نوشتن، بلکه استعارهای از جوهر هستی و تقدیر است. وقتی «جوهر تمام میشود»، انگار تقدیر خط خود را به پایان رسانده. آیا واقعاً ما نویسندهٔ سرنوشتایم یا فقط قلمی در دست مشیت؟
راهکار:
این مصراع میتواند شروع یک شعر یا داستان کوتاه درباره پایان ناگزیر باشد. پیشنهاد: یک بند بنویسید که جوهر تمامشده را بهعنوان نماد فرصتهای ازدسترفته تفسیر کند.