سهمم از زیباییات تنها تماشا کردن است؛ کشوری در تحریم عشق:
از نظر روانشناسی، عشق یکطرفه همان مناطق مغزیای را فعال میکند که درد فیزیکی و ترک اعتیاد. تماشای معشوق بدون لمس، سیستم پاداش مغز را دچار کمبود دوپامین میکند؛ درست مثل کشوری در تحریم که کمیابی کالا، میل را تشدید میکند. این پدیده «اثر تحریم عاطفی» نام دارد. آیا چنین عشقی پایدارتر است یا صرفاً رنجی طولانی؟
راهکار:
این تشبیه سیاسی را میتوان از زاویهای دیگر دید: شاید تو هم کشوری هستی که تحریمها تو را محدود کردهاند، اما همانطور که تحریم میتواند به خودکفایی منجر شود، تماشای ناکام هم میتواند الهامبخش خلاقیت و رشد درونی باشد. تاریخ نشان میدهد که محرومیت گاهی بزرگترین هنرها را زاده است.